Redacción
/ LALÍN
Avolta ós pastos como base da producción leiteira é a tese
defendida por un estudio de Antonio González, técnico do
Centro de Investigación Agraria de Mabegondo, dependente da
Xunta. González sostén que a intensificación a base de
concentrados non parece o xeito de traballo máis apropiado para
o nivel de carga gandeira da explotación media galega: "A
especialización leiteira fíxose nos últimos anos un pouco ás
costas dos recursos da explotación, o que supuxo importantes
gastos en forraxe, concentrados, maquinaria ou grandes tanques
de purín".
O técnico sitúa o prototipo de granxa en Galicia nunha
producción de 6.000 litros por vaca e 2,5 vacas por hectárea
(18 ferrados), con doses de concentrado duns 2.000 quilos por
vaca e só un 20 por cento do leite baseado en forraxes.
A situación de intensificación é cuestionada por González:
"Obsérvase unha baixada da fertilidade do rebaño (...) e
prodúcese un alto índice de reposición, que se fixo máis
evidente en vacas de alto mérito xenético leiteiro"
explica o técnico en declaracións publicadas na última
revista de Xóvenes Agricultores.
Fronte a esa situación, González salienta as vantaxes do
pastoreo, coma o menor tempo de estabulación, que incide nun
menor almacenamento de puríns e na mellora do estado sanitario
dos animais, "con menos problemas de patas e respiratorios,
coas ubres máis limpas e con menor mamite que as vacas
estabuladas".
O estudio considera que o desafío está en axustar os
sistemas de pastoreo tradicionais para que a contribución do
pasto sexa máxima, usando o concentrado só como suplementación
limitada". Para isto, é preciso garantir unha alta
calidade do pasto durante toda a estación de pastoreo, o que
mellorará os resultados das vacas con dietas centradas no
pasto.